Mubah Suç
HeSanaL | 06 Ocak 2008Cinayet günümüzde en büyük suçlardan biri olmasına karşın tarihimize baktığımız zaman cinayetin hatta katliamın bile bir suç değil de bir başarı olarak görüldüğünü görüyoruz. Geçmişteki birçok büyük savaşta ile ünlenen “kahraman” sıfatı yakıştırılan birçok insan değil bir iki kişi binlerce kişinin katili olmuştur. Cinayet günümüzde her halükarda suç gibi gözükse de ülkeler arası savaşlarda ölen binlerce insana göz yumulmaktadır.
Yıllardır süren Filistin – İsrail savaşında ölen iki milletin sivilleri hakkında dünyanın çeyreğinin bile tepki gösterdiğini göremiyoruz. Geçmişte ise milletleri yıkan halkları katleden birçok insan, tarih kitaplarında övülerek bitirilemiyor. Bunların düşündüğümüz zaman bir milletin bir toplumun yada genel olarak iyilik için cinayet işlemenin tarihte mubah hatta başarı olarak gözüktüğünü rahatça söyleyebilirim. Bu denklem de bunları başaranlar Dostoyevski’nin Suç ve Ceza romanında belirttiği gibi süper insan olarak değerlendirebilir. Bu süper insanlar toplumun iyiliği için cinayeti normal bir olay gibi gösterip toplumun geneline yardım etmiş oluyorlar. Yaşadığımız toplumda insanların kanını emen, insanların çabalarını çalarak geçinen sömürücülerin ortadan kalkması içinde günümüzde de süper insanlar gerekiyor. Bir bakıma hukukun yetişemediği nokta da işlerini eline alacak suçluya cezasını verebilecek bireylere ihtiyacımız var. Yüz kızartıcı suçlar işleyip ülkemizi kaos ortamına götürmek isteyenlerin karşısına çıkabilecek ülkemizi bu durumdan kurtarabilecek insanlara halkın güvenliği ferahı için cinayet işlediğinde kimsenin onları suçlayacağına inanmıyorum. Kan emicilerin ortalıkta kol gezmesi yerine bir iki tanesini temizlemek toplumun düzeni için gerekli durum gibi gözükmüyor mu? Tarih kitapları iyice okunduğu zaman halkının düzen ve refah ortamında yaşatan ülkelerde böyle birçok olayın meydana geldiğini zaten görebiliriz. Suçluya hakkettiği cezayı verebilen insanlar ve devletler her zaman huzur içinde yaşamıştır. Gereksiz affedici olan devletler ise her zaman iç kaoslarla uğraşmışlardır. Eğer suçluya gerektiği ceza verilmezse aynı suçu işlemeye devam eder. Bunu gören diğerleri de kolay yaşam için aynı suçu işlemeye başlar. Böyle bir durum da halk suç yuvasına döner. Oysa devletin yetişemediği yerde süper insanlar diye tabir ettiğimiz insanlar çıkıp bu suç işleyen bir iki kişiye gerekli cezayı verirlerse bu halkın refahı için mubah bir durum olarak görülebilir.
Suç, suçlu ikileminde dediklerim birbirleri ile çelişse de iyice düşündüğümüz zaman halkın iyiliği için yapılan bazı suçların cezasız kalması pek de kötü bir şey gibi durmuyor. Geçmişte bunun örnekleri gördük ve bunlarda bize kanıt olduğunu düşünürsek pek de haksız olduğumu düşünmüyorum.
